Polityka Unii Europejskiej zmierza do zrównoważenia poszczególnych gałęzi transportu i zwiększenia roli kolei w przewozach towarowych poprzez stworzenie do 2030 r. w pełni funkcjonującej intermodalnej sieci transportowej. Dużym utrudnieniem w realizacji tej polityki jest brak w krajach unijnych jednej, scentralizowanej struktury, która pełniłaby rolę organizatora i zarządzającego operacjami transportu intermodalnego, co jest oczywiste z uwagi na konieczność przestrzegania zasad wolnej i uczciwej konkurencji. Efektywny rozwój transportu intermodalnego upatrywany jest w skoordynowanych działaniach państw członkowskich, polegających na rzeczywistym promowaniu przyjaznych dla środowiska gałęzi i technologii transportu, w tym przede wszystkim kolei, transportu intermodalnego i wodnego.
Unia Europejska podejmuje szereg działań zarówno o charakterze legislacyjnym, jak i przedsięwzięć inicjujących (łącznie z finansowaniem), mających na celu wspieranie rozwoju transportu intermodalnego w Europie, mając świadomość, że niesie on za sobą bezsporne korzyści ekologiczne, zwiększenie bezpieczeństwa ruchu oraz odciążenie dróg z części ruchu ciężarowego.
SPOSOBY WSPIERANIA TRANSPORTU INTERMODALNEGO PRZEZ UE
Według Komisji Europejskiej, osiągnięcie znaczących zmian strukturalnych na rynku przewozów towarowych zgodnie z rekomendowaną zasadą zrównoważonego rozwoju transportu będzie możliwe poprzez wdrażanie m.in. następujących środków:
– powszechne wdrożenie technologii teleinformatycznych w logistyce transportu towarowego: e-Freight (elektronicznego systemu transportowego) czy ITS (inteligentnych systemów transportowych), które umożliwią usprawnienie systemu identyfikacji i śledzenia przepływu ładunków na całej trasie przewozu różnymi środkami transportu oraz poprawią komunikację firm przewozowych z administracją publiczną;
– zapewnienie interoperacyjności kolei w układzie międzynarodowym poprzez eliminowanie wąskich gardeł o charakterze technicznym, eksploatacyjnym i organizacyjnym w towarowych przewozach kolejowych;
– uproszczenie procedur administracyjnych poprzez zintegrowanie technologii informatycznych urzędów (np. w sprawie ceł czy stworzenie jednolitego dokumentu przewozowego) oraz utworzenie tzw. jednego okienka;
– ustandaryzowanie norm dotyczących obciążenia i wymiarów pojazdów oraz normy dotyczącej europejskiej zintegrowanej jednostki ładunkowej we wszystkich rodzajach transportu naziemnego poprzez odpowiednie zmiany przepisów unijnych;
– utworzenie „zielonych korytarzy” z wykorzystaniem żeglugi morskiej bliskiego zasięgu, transportu kolejowego, wodnego śródlądowego oraz drogowego, na których byłyby zlokalizowane węzły przeładunkowe zaopatrzone w przyszłości w rozwiązania przyjazne środowisku.
Artykuł zawiera 14 070 znaków.
Źródło: Czasopismo Logistyka