Współczesne gospodarki działające w układzie globalnym, powiązane sieciami relacji handlowych i ekonomicznych wspartych na standardach logistycznych, uzależnione są w coraz większym stopniu od sprawnie funkcjonujących systemów transportowych. Utrzymanie i zwiększenie przewag konkurencyjnych na wszystkich rodzajach rynków, a w szczególności na otwartych, zliberalizowanych rynkach towarowych i rynkach usług i to w warunkach nasilającej się globalizacji oraz towarzyszącej jej ciągle wzrastającej presji konkurencyjnej, stawia przed systemami transportowymi wszystkich krajów, a szczególnie tych o wysokim udziale w handlu światowym, niespotykane dotychczas wyzwania o charakterze ilościowym i jakościowym.
Te pierwsze wiążą się z koniecznością dostosowania przepustowości sieci infrastruktury i potencjału przewozowego do dynamicznego wzrostu potoków towarowych – to skutek silnie narastających potrzeb załadowców krajowych i międzynarodowych. Sam tylko wolumen handlu światowego szacuje się obecnie na min. 13,2 mld t (z czego ponad 75% przemieszcza transport morski, 24% lądowe środki transportu i 0,3% lotniczy), prognozując jego wzrost w perspektywie do 2020 r. do poziomu 15 mld t, z możliwością podwojenia obecnej wielkości do 2035 r. Z kolei drugi rodzaj wyzwań, stawianych przez globalnych, logistycznych operatorów łańcuchów i sieci dostaw, dotyczy wymogu zapewnienia odpowiedniej elastyczności, sprawności i efektywności obsługi tych strumieni ładunkowych w kategoriach czasu i kosztów. Wymogi te w warunkach konkurencyjnego otoczenia w jakim działa transport silnie wzrastają, prowadząc do niespotykanego dotychczas nasilenia koncentracji przewozów na wybranych trasach i tym samym znacznej asymetrii przestrzennej rozkładu potoków ładunkowych w skali globalnej, a także kontynentalnej, krajowej, regionalnej. Spełnienie obu tych wyzwań XXI w. wymaga zatem nie tylko stałej rozbudowy systemów transportowych, ale przede wszystkim unowocześnienia i to we wszystkich wymiarach ich sfery realnej. Budowa nowoczesnego systemu transportowego nie może być jednakże współcześnie, tj. w dobie realizacji strategii zrównoważonego rozwoju, postrzegana tylko w kategoriach jego zdolności do zaspokojenia zgłaszanych potrzeb w aspekcie ilościowym i jakościowym, a więc w wymiarze określonym sprawnością techniczną i technologiczno-organizacyjną oraz efektywnością ekonomiczną realizacji zgłaszanych potrzeb przewozowych. Nowoczesny system transportowy, stanowiący integralny element składowy krajowego systemu logistycznego (makrosystemu logistycznego) oraz międzynarodowego europejskiego systemu transportowego i logistycznego, musi być obecnie budowany i kształtowany zgodnie z wymogami strategii zrównoważonego rozwoju.
Artykuł zawiera 31680 znaków.
Źródło: Czasopismo Logistyka