Transport intermodalny stał się niewątpliwie odzwierciedleniem postępu techniczno – technologicznego oraz organizacyjnego, który dokonuje się w transporcie ładunków drobnicowych. Jest jednocześnie celem jak i narzędziem dla osób wykonujących i organizujących proces transportowy. Ze względu na złożoność i wielopłaszczyznowość, zjawisko transportu intermodalnego wymaga stosownego zarządzania, które ma ścisły związek z marketingiem. Logika marketingu zakłada wyprzedzający charakter danych, wykorzystywanych w procesach decyzyjnych. Dlatego też modelowanie i prognozowanie dynamiki procesów wprowadzania na rynek nowej usługi stanowi przedmiot badania zapotrzebowania na tę usługę. Jednak, w warunkach niepewności, budowa modeli ekonomicznych danej usługi, łączących przeszłość i teraźniejszość z hipotetyczną przyszłością, stanowi zadanie niezwykle trudne.

Infrastruktura transportu od najdawniejszych czasów była wyrazem potrzeb, problemów, możliwości i aspiracji współczesnych. Stawiane jej wyzwania inspirowały do niekonwencjonalnych rozwiązań, które do dziś zadziwiają.
Infrastruktura transportu od zawsze spełniała wiele różnych zadań:

Włókno węglowe (włókno karbonizowane) jest materiałem stosowanym do niedawna wyłącznie w najbardziej zaawansowanych oraz najdroższych aplikacjach, takich jak astronautyka, lotnictwo bądź wyścigi Formuły 1. Jaki związek może nieść ze sobą zestawienie działań optymalizujących koszty logistyki oraz użycie jednego z najdroższych materiałów na świecie? Istnieje firma, która z sukcesem połączyła te wydawałoby się sprzeczności.
Grupa Hexagon Composites ASA (z siedzibą w Alesund w Norwegii) jest trzecim (jeśli chodzi o ilość zużywanego materiału) klientem firm produkujących włókno węglowe na świecie. Pierwsze dwie to Boeing oraz Airbus. Jakim cudem mało znana firma z Norwegii kupuje tak znaczne ilości włókna węglowego i gdzie znajduje zastosowanie do tak dużych ilości materiału? Odpowiedz jest prosta - w aplikacjach zasilających oraz przewożących gaz ziemny.

W 2010 roku rozpoczął się w Wojsku Polskim program pilotażowy mający określić możliwości wprowadzenia outsourcingu w obszarze transportu. Ma on na celu zebranie doświadczeń, na podstawie których wypracowane zostaną systemowe rozwiązania dla całej armii.