logistyka.net.pl - wortal logistyczny | logistyka | e-logistyka | TSL

PARTNER PORTALU:

A+ A A-

Elektroniczne łańcuchy dostaw. Metoda wyboru modelu łańcucha

Oceń ten artykuł
(0 głosów)
W tym artykule -
piątym z serii nt. elektronicznych łańcuchów dostaw -
przedstawimy metodę wyboru modelu elektronicznego łańcucha, który w warunkach danego systemu logistycznego przyniesie producentowi największy możliwy zysk.
Przypomnijmy, że zastosowanie technologii elektronicznego biznesu umożliwia oddzielenie od siebie strumienia przepływu produktów i strumienia przepływu informacji, tradycyjnie pozostających ze sobą w ścisłej zależności. To oddzielenie umożliwia producentowi nową organizację łańcucha dostaw, w której producent zachowuje swoją korzystną pozycję na początku strumienia przepływu produktów, zmienia natomiast swoją niekorzystną pozycję na końcu strumienia informacji na pozycję znajdującą się bliżej klienta końcowego.
W poprzednich artykułach z tej serii zostały przedstawione trzy takie nowe modele -
model z hurtownią wirtualną i hurtownią rzeczywistą (Model 1), model z hurtownią wirtualną i strategią dostaw bezpośrednich (Model 2) oraz model mieszany z hurtownią wirtualną, hurtownią rzeczywistą i strategią dostaw bezpośrednich (Model 3).
Metoda wyboru
Analiza ilościowa elektronicznych łańcuchów dostaw, przedstawiona w poprzednich artykułach z tej serii pokazuje, że wybór modelu, który przyniesie producentowi największy możliwy do osiągnięcia zysk, jest uzależniony od trzech czynników:
1. Granicy opłacalności obsługi bezpośredniej dmin, czyli minimalnej wielkości popytu niezbędnego do tego, aby opłacalna była samodzielna obsługa zamówienia przez producenta (bez udziału pośredników),
2. Marży m pobieranej przez producenta za przekazanie zamówienia pośrednikowi,
3. Współczynnika km partycypacji przez producenta w kosztach utrzymania niesprzedanych zapasów przez pośrednika.
Wzajemne zależności pomiędzy poszczególnymi modelami elektronicznych łańcuchów dostaw wskazują na celowość zastosowania analizy granic, w obrębie których poszczególne modele mogą przynieść producentowi największy zysk. W odniesieniu do granicy opłacalności dmin wyznaczono pięć zakresów (oznaczonych literami od A do E), w obrębie których obowiązują różne kombinacje modeli transformacji mogących przynieść największy możliwy do osiągnięcia zysk. Kombinacje te przedstawiają się w następujący sposób (rys. 1):
1. Zakres A -
Model 1 lub Model 2
2. Zakres B -
Model 1 lub Model 2 lub Model 3
3. Zakres C -
Model 1 lub Model 2 lub Model 3
4. Zakres D -
Model 1 lub Model 3
5. Zakres E -
Model 1
Wartości D1 -
D4, stanowiące granice poszczególnych zakresów, wyznaczone są przez porównanie maksymalnego możliwego do osiągnięcia zysku w poszczególnych modelach dla wartości granicznych i/lub wartości marginalnych marży m oraz współczynnika partycypacji km. Czytelników zainteresowanych szczegółową analizą ilościową prowadzącą do wyznaczenia tych wartości odsyłamy do pozycji [1].

Artykuł pochodzi z czasopisma "Logistyka", nr 4/2006.
Ostatnio zmieniany piątek, 08 grudzień 2006 13:46
Ściągnij załącznik:

Z ostatniej chwili

  • 1
  • 2
  • 3

Jubileuszowa edycja raportu Transport Market Monitor

Jubileuszowa edycja raportu Transport Market Monitor

Transporeon i Capgemini Consulting opublikowały kolejną, już trzydziestą edycję kwartalnego raportu Transport Market Monitor. Celem analizy...

Nowy obowiązek dla firm - raportowanie pozafinansowe. Sprawdź, co czeka…

Nowy obowiązek dla firm - raportowanie pozafinansowe. Sprawdź, co czeka polskie przedsiębiorstwa

Społeczna odpowiedzialność biznesu (CSR – Corporate Social Responsibility) stała się w ostatnich latach coraz powszechniejszym...

Nowa łódzka lokalizacja ROHLIG SUUS Logistics

Nowa łódzka lokalizacja ROHLIG SUUS Logistics

ROHLIG SUUS Logistics otworzył w Łodzi nowy oddział, o powierzchni ponad 10.000 m kw. Przestrzeń...

Ostatnio na forum

Ogłoszenia

Brak aktywnych ogłoszeń.

 Instytut Logistyki i Magazynowania

Logowanie

LOGOWANIE

Rejestracja

Rejestracja użytkownika
lub Anuluj