logistyka.net.pl - wortal logistyczny | logistyka | e-logistyka | TSL

PARTNER PORTALU:

A+ A A-

Elektroniczne łańcuchy dostaw. Metoda wyboru modelu łańcucha

Oceń ten artykuł
(0 głosów)
W tym artykule -
piątym z serii nt. elektronicznych łańcuchów dostaw -
przedstawimy metodę wyboru modelu elektronicznego łańcucha, który w warunkach danego systemu logistycznego przyniesie producentowi największy możliwy zysk.
Przypomnijmy, że zastosowanie technologii elektronicznego biznesu umożliwia oddzielenie od siebie strumienia przepływu produktów i strumienia przepływu informacji, tradycyjnie pozostających ze sobą w ścisłej zależności. To oddzielenie umożliwia producentowi nową organizację łańcucha dostaw, w której producent zachowuje swoją korzystną pozycję na początku strumienia przepływu produktów, zmienia natomiast swoją niekorzystną pozycję na końcu strumienia informacji na pozycję znajdującą się bliżej klienta końcowego.
W poprzednich artykułach z tej serii zostały przedstawione trzy takie nowe modele -
model z hurtownią wirtualną i hurtownią rzeczywistą (Model 1), model z hurtownią wirtualną i strategią dostaw bezpośrednich (Model 2) oraz model mieszany z hurtownią wirtualną, hurtownią rzeczywistą i strategią dostaw bezpośrednich (Model 3).
Metoda wyboru
Analiza ilościowa elektronicznych łańcuchów dostaw, przedstawiona w poprzednich artykułach z tej serii pokazuje, że wybór modelu, który przyniesie producentowi największy możliwy do osiągnięcia zysk, jest uzależniony od trzech czynników:
1. Granicy opłacalności obsługi bezpośredniej dmin, czyli minimalnej wielkości popytu niezbędnego do tego, aby opłacalna była samodzielna obsługa zamówienia przez producenta (bez udziału pośredników),
2. Marży m pobieranej przez producenta za przekazanie zamówienia pośrednikowi,
3. Współczynnika km partycypacji przez producenta w kosztach utrzymania niesprzedanych zapasów przez pośrednika.
Wzajemne zależności pomiędzy poszczególnymi modelami elektronicznych łańcuchów dostaw wskazują na celowość zastosowania analizy granic, w obrębie których poszczególne modele mogą przynieść producentowi największy zysk. W odniesieniu do granicy opłacalności dmin wyznaczono pięć zakresów (oznaczonych literami od A do E), w obrębie których obowiązują różne kombinacje modeli transformacji mogących przynieść największy możliwy do osiągnięcia zysk. Kombinacje te przedstawiają się w następujący sposób (rys. 1):
1. Zakres A -
Model 1 lub Model 2
2. Zakres B -
Model 1 lub Model 2 lub Model 3
3. Zakres C -
Model 1 lub Model 2 lub Model 3
4. Zakres D -
Model 1 lub Model 3
5. Zakres E -
Model 1
Wartości D1 -
D4, stanowiące granice poszczególnych zakresów, wyznaczone są przez porównanie maksymalnego możliwego do osiągnięcia zysku w poszczególnych modelach dla wartości granicznych i/lub wartości marginalnych marży m oraz współczynnika partycypacji km. Czytelników zainteresowanych szczegółową analizą ilościową prowadzącą do wyznaczenia tych wartości odsyłamy do pozycji [1].

Artykuł pochodzi z czasopisma "Logistyka", nr 4/2006.
Ostatnio zmieniany piątek, 08 grudzień 2006 13:46
Ściągnij załącznik:

Z ostatniej chwili

  • 1
  • 2
  • 3

Otwarto wystawę o ochronie zabytków kolejowych zorganizowaną przez PKP CARGO

Otwarto wystawę o ochronie zabytków kolejowych zorganizowaną przez PKP CARGO

W Senacie RP otwarto wystawę pt. „Ochrona Dziedzictwa Kolejowego w Polsce”. Wystawa prezentuje dorobek spółek...

Volvo Trucks wprowadza na rynek zintegrowany system informacji i rozrywki

Volvo Trucks wprowadza na rynek zintegrowany system informacji i rozrywki

Bardziej przyjemna i bezpieczniejsza jazda, łatwiejsze odnajdywanie drogi i sprawniejsze zarządzanie flotą. To główne zalety...

Reaktywowane PUTy znowu naprawiają tabor PKP CARGO

Reaktywowane PUTy znowu naprawiają tabor PKP CARGO

Przeznaczone do likwidacji przez poprzedni Zarząd PKP CARGO punkty utrzymania taboru (PUT) w Południowym Zakładzie...

Ostatnio na forum

Ogłoszenia

Brak aktywnych ogłoszeń.

 Instytut Logistyki i Magazynowania

Logowanie

LOGOWANIE

Rejestracja

Rejestracja użytkownika
lub Anuluj