Szczególny charakter pracy w rolnictwie zdeterminowany jest sezonowością, właściwościami materiału roślinnego, gleby, wymaganiami agrotechnicznymi, jakościowymi produktami roślinnymi jak również oddziaływaniem czynników środowiska przyrodniczego. Stąd wynika konieczność stosowania ciągników i maszyn rolniczych w losowo zmiennym czasie oraz z maksymalną intensywnością ich wykorzystania.

Wciąż zmieniające się potrzeby i upodobania konsumentów sprawiają, że dziś coraz trudniej jest prognozować popyt i efektywnie zarządzać łańcuchem dostaw. Liderzy na rynku dóbr konsumpcyjnych m. in. żywności znajdują jednak na to sposoby, a ich łańcuchami dostaw coraz częściej zarządza konsument, gdyż to on najlepiej wie, co, gdzie i kiedy chce nabyć. Tak więc, celem wszystkich procesów logistycznych jest dostarczenie konkretnych artykułów do klientów w odpowiedniej ilości w odpowiednie miejsce we właściwym czasie, zachowując jednocześnie odpowiednią jakość i optymalne koszty.

Pojęcie agrologistyki jest pojęciem stosunkowo nowym. Prof. B. Klepacki określił ją jako „działalność obejmującą organizację, planowanie, kontrolę i realizację przepływu towarów rolno-spożywczych od miejsca wytworzenia surowców rolnych, poprzez kanały związane z ich skupem, magazynowaniem, produkcją i dystrybucją, aż do finalnego odbiorcy (konsumenta żywności), której celem jest zaspokojenie wymagań rynku, przy zachowaniu bezpieczeństwa żywnościowego, minimalnych kosztach i minimalnego zaangażowania kapitału”. Natomiast w poprawce do rezolucji Parlamentu Europejskiego „Logistyka transportu towarowego w Europie - klucz do zrównoważonej mobilności” agrologistykę określono jako minimalizację potrzeb transportowych, wspieranie wzajemnego ponownego wykorzystywania produktów ubocznych oraz obniżanie ryzyka rozprzestrzeniania się chorób zwierzęcych i roślinnych w drodze łączenia produkcji rolnej, działań przetwórczych i dystrybucyjnych.

Zainteresowanie problematyką prognozowania zagrożeń w funkcjonowaniu przedsiębiorstw pojawiło się w Stanach Zjednoczonych. Szczególne nasilenie zapotrzebowania na modele predykcyjne wystąpiło w okresie wielkiego światowego kryzysu gospodarczego.

Znaczna większość opracowań literaturowych zaleca stosowanie idei procesowego zarządzania w ogólnych strategiach zarządzania przedsiębiorstwami (Bartoszewicz, 2007; Ciesielski, 2006; Coyle i inni, 2002; Gołembska, 2007). W związku z tym przedsiębiorstwa powinny coraz bardziej skupiać się na tworzeniu efektywnych procesów biznesowych oraz na skutecznym zarządzaniu tymi procesami. Stosując takie podejście należy zidentyfikować wszystkie procesy biznesowe realizowane w przedsiębiorstwie. Znaczenie tych procesów jest zróżnicowane i zależy od rodzaju przedsiębiorstwa i prowadzonej działalności.