Wykonywane obecnie analizy i wdrażane w praktyce metody sterowania bądź optymalizacji ruchu w sieciach drogowych dotyczą obszarów w ten lub inny sposób ograniczonych do stosunkowo małych jednostek terytorialnych. Podejście takie wynika z różnorodnych przyczyn, zarówno natury technologicznej, ekonomicznej jak również organizacyjnej. W tych przypadkach, gdzie stosowane rozwiązania technologiczne w ruchu drogowym typu ITS, ATCS dotyczą rozległych terytorialnie obszarów jest to raczej skutkiem skalowania rozwiązań o mniejszym zasięgu, dotychczas istniejących, aniżeli wdrażania nowego podejścia do rozwiązywania problemów, które „rozlewają” się w sieci drogowej.

Właściwością ludzkiego umysłu jest łączenie informacji otrzymywanych od różnych zmysłów, a także różnych danych otrzymywanych od jednego zmysłu - na przykład pojedynczego oka i obydwu. Korzyścią z łączenia informacji z różnych zmysłów jest bardziej trafne ocenianie świata niż przy wykorzystaniu pojedynczego zmysłu. To samo dotyczy różnego rodzaju informacji w ramach jednego zmysłu, na przykład łączymy w jedno informację o odległości uzyskiwaną z perspektywy (do postrzegania której wystarcza jedno oko) z widzeniem stereoskopowym („3D") które zasadza się na różnicy informacji z obojga oczu.

Transport miejski wyodrębnić możemy według poziomej klasyfikacji transportu na podstawie kryterium zasięgu i odległości transportu dokonując rozgraniczenia jednostek terytorialnych, w obrębie których dokonywane są poszczególne operacje transportowe. Transport miejski jako zagadnienie ujmowana kompleksowo możemy przedstawiać w postaci systemu. System to określona złożona funkcjonalna całość, składającą się z takiej liczby elementów pozostających ze sobą w ściśle ustalonych powiązaniach (relacjach), która jest niezbędna do tego, by całość pełniła przypisane jej funkcje i umożliwiała osiągnięcie określonego celu. Wyodrębnienie miejskiego systemu transportowego ze środowiska miejskiego (otoczenia) generuje podział system i otoczenie. Kształtując prezentowany system w niniejszej pracy zaakcentowano problem odwzorowania podróży mieszkańców miast i analizę potoku ruchu w miejskim systemie transportowym. Wyszczególnienie tych problemów jest istotne dla prowadzenia badań nad zrównoważeniem miejskich systemów transportowych.

Od wielu lat bezpieczeństwo ruchu drogowego w Polsce niezmiennie i negatywnie wyróżnia się na tle innych krajów Unii Europejskiej. Duża liczba wypadków, wysoka śmiertelność i wyjątkowo wysoki udział pieszych w wypadkach drogowych sprawiają, że Polska zajmuje niemal zawsze czołowe miejsce w tych tragicznych statystykach. W kwestii poprawy bezpieczeństwa ruchu zrobiono w ostatnich latach w Polsce bardzo dużo, jednak rok 2011 przyniósł, po raz pierwszy od szeregu lat, wzrost wypadkowości w Polsce.