Gospodarka zapasami jest jednym z podstawowych elementów zarządzania przedsiębiorstwem. Obecnie przedsiębiorstwa dążą do tego, aby ilość zapasów materiałowych w przedsiębiorstwie była jak najniższa, ponieważ obniża to koszty magazynowania. Popularne są metody takie, jak np. Just In Time, gdzie dostawy materiału odbywają się ściśle na czas. W przypadku przedsiębiorstw hutniczych taka sytuacja nie jest możliwa z powodu wielu czynników: nieregularności dostaw oraz tego, że materiały pochodzą z różnych źródeł. Wiele urządzeń hutniczych pracuje w sposób ciągły i nie jest możliwe, aby jakiegokolwiek materiału zabrakło. Dodatkowo, gromadzenie materiałów hutniczych wskazane jest z powodów technologicznych: uśredniania i sezonowania materiałów, co wpływa na stabilność procesu. Materiały dostarczane do huty różnią się między sobą m. in. składem chemicznym, wobec tego dostarczane z różnych źródeł są ze sobą mieszane w celu uśrednienia ich składu. Wskazane jest również sezonowanie materiałów w celu ich równego nawilżenia [1, 2].

W ostatnich latach zasadniczym przemianą podlegała funkcja magazynowania i struktura zapasów. Ograniczona została rola magazynów surowcowych, wzrosło natomiast znaczenie magazynów dystrybucyjnych oraz centrów logistycznych. Wzrost intensywności przepływów strumieni towarów wymusił reorganizację procesów magazynowania, koniczność zastosowania nowoczesnych technologii i systemów informatycznych.

W artykule przedstawiono metodę planowania zapasów materiałowych wykorzystywanych do produkcji surówki żelaza na wydziale wielkopiecowym Huty X. Dokonano analizy znaczenia poszczególnych grup materiałowych, zastosowano w tym celu analizę Pareto Lorenza materiałów z punktu widzenia ilości zużycia i ich kosztów. Dokonano ilościowej analizy zużycia surowców i materiałów w procesie wytwarzania surówki z podziałem na dwa procesy wielkopiecowy i spiekalniczy, wykorzystując narzędzia statystyczne. Dokonano analizy wielkości produkcji z użyciem funkcji trendu, na podstawie którego wyznaczono wielkość planowanej produkcji i zapotrzebowania na podstawowe materiały. Badania przeprowadzono na wydziale wielkopiecowym Huty X, obejmują one trzy kolejne lata kalendarzowe.

Opracowanie przedstawia zagadnienia dotyczące dystrybucji artykułów spożywczych przez polskich producentów żywności na rynki zagraniczne. Zawarto charakterystykę branży spożywczej oraz przedstawiono opis wykorzystywanych kanałów dystrybucji i środków transportu uczestniczących w procesie dystrybucji produktów spożywczych na rynki zagraniczne. W końcowej części referatu wskazano na specyfikę dystrybucji produktów spożywczych oraz zamieszczono wnioski.

Miejska dystrybucja towarów w czasach gwałtownie wzrastającej kongestii ruchu na ograniczonym obszarze dużych aglomeracji stanowi olbrzymi problem dla władz lokalnych. Niniejszy referat przedstawia możliwe źródła pozyskania dobrych praktyk w zakresie logistyki miejskiej dla władz lokalnych, jakimi są m.in. projekty europejskie, np. projekt SUGAR.