Taka forma opisu struktury wyrobu, w której występują elementy nie mające swoich fizycznych odpowiedników (widma, fantomy). Elementy takie wprowadza się do struktury wyrobu w celu uchwycenia pewnych istniejących w procesie produkcyjnym relacji, które
to relacje w innym przypadku (to znaczy bez użycia fantomu) wymagałyby utworzenia specjalnych zapasów. Fantomy mają zawsze cykl produkcji równy 0, a ich zapotrzebowanie liczone jest techniką partia na partię.
Widmo (fantom) to nie mający fizycznego odpowiednika element struktury wyrobu używany jako szczebel pośredni dla zachowania ciągłości planowania zapotrzebowania materiałowego.
