1. Planowanie na wysokim poziomie ogólności obejmujące istotę i terminy przyszłych działań przedsiębiorstwa. Dotyczy głównych sfer działania przedsiębiorstwa. W produkcji seryjnej i masowej planowanie główne opiera się na założonej wielkości produkcji konkretnych wyrobów. W produkcji małoseryjnej i jednostkowej podstawą planowania jest przyjęcie założeń co do asortymentu, ilości i sekwencji produkcji poszczególnych grup wyrobów.
2. Ustalanie wielkości produkcji i jej rozkładu w czasie. Planowanie odbywa się najczęściej w odniesieniu do grup wyrobów, a wielkość produkcji wyrażana jest
w ogólnych jednostkach miar (najczęściej finansowych, w godzinach normowanych lub w jednostkach naturalnych). Wykorzystuje się informacje pochodzące ze sfery sprzedaży, produkcji, zaopatrzenia materiałowego i finansowej. Plan główny służy za podstawę do opracowywania głównego harmonogramu produkcji.
Termin ",planowanie główne", zaleca się używać zamiast używanego dotychczas w literaturze dotyczącej planowania zapotrzebowania materiałowego terminu ",planowanie produkcji",. Zob. plan główny, planowanie produkcji, planowanie zapotrzebowania materiałowego.
